Εκτύπωση

6. ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΕΣ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΕΣ

την . Καταχωρήθηκε σε Στρατηγικό Σχέδιο Περιφέρειας Ν. Αιγαίου

Αξιολόγηση Χρήστη:  / 0
ΧειρότεροΚαλύτερο 

6.4 Νέοι Θεσμικοί Στόχοι της Περιόδου 2014-2020  

Οι Προτάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη Πολιτική Συνοχής στη νέα Προγραμματική Περίοδο 2014-2020 περιλαμβάνουν τους ακόλουθους στόχους:

Έρευνα & καινοτομία

Τεχνολογίες της πληροφορίας και των επικοινωνιών (ΤΠΕ)

Ανταγωνιστικότητα Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων (ΜΜΕ) 

Μετάβαση προς μια οικονομία με μειωμένη χρήση άνθρακα

Προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή καθώς επίσης πρόληψη και

διαχείριση κινδύνων

Προστασία του περιβάλλοντος & αποτελεσματική διαχείριση πόρων

Βιώσιμες μεταφορές & άρση προβλημάτων σε βασικές υποδομές

δικτύων

Απασχόληση & υποστήριξη της κινητικότητας του εργατικού

δυναμικού

Κοινωνική ένταξη & καταπολέμηση της φτώχειας

Εκπαίδευση, απόκτηση δεξιοτήτων & δια βίου μάθηση

Ενίσχυση θεσμικής ικανότητας & αποτελεσματική δημόσια διοίκηση

Οι στόχοι αυτοί που σηματοδοτούν και δυνατότητες χρηματοδότησης, πρέπει να ληφθούν υπ’ όψη στην χάραξη του Επιχειρησιακού Προγράμματος καθώς και στην Στρατηγική της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου την νέα περίοδο 2014-2020. 

Στην νέα προγραμματική περίοδο πρέπει να υπάρξει ειδική προσαρμογή του προγραμματισμού για τις νησιωτικές περιφέρειες.

Τα διαφορετικά χαρακτηριστικά, οι ανάγκες και οι προτεραιότητες των περιφερειών όχι μόνο μεταξύ των κρατών-μελών αλλά και εντός κάθε κράτους,  δεν επιτρέπουν την υλοποίηση του μοντέλου πολιτικής “one-size-fits-all”, αλλά αντιθέτως θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη στο  σχεδιασμό της μελλοντικής πολιτικής συνοχής η πρόταση της Έκθεσης Barca για μια «place-based approach» (τοπικής προσέγγισης). 

Μια τέτοια προσέγγιση λαμβάνει υπόψη τις γεωγραφικές ανάγκες, και δεν στηρίζεται αποκλειστικά στο ΑΕΠ των περιοχών,  το οποίο τις περισσότερες φορές δεν αντικατοπτρίζουν την πραγματικότητα, ιδίως των «ευάλωτων περιοχών». 

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η περιφέρεια Ν.Αιγαίου (Π.Ν.Α. 2012), όπου συνέβη το εξής παράδοξο: Μετά την λήξη της προγραμματικής περιόδου 2000-2006, με μόνο βασικό δείκτη ευημερίας το υψηλό ΑΕΠ  των πέντε (5) μεγάλων  νησιών της (Ρόδο, Κω, Νάξο, Σαντορίνη και Μύκονο) από το σύνολο των σαράντα οκτώ (48) κατοικημένων νησιών, η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου την προγραμματική περίοδο 2007-2013 κατατάχθηκε ως Περιφέρεια Σταδιακής Εισόδου (Phasing In) και ανήκει στο Στόχο 2 «Περιφερειακής Ανταγωνιστικότητας και Απασχόλησης» (Άρθρο 37 του Κανονισμού 1083/2006).

Αυτή η κατάταξη λειτούργησε σε βάρος των υπολοίπων 43 νησιών της Περιφέρειας  με αποτέλεσμα να ενισχυθούν ακόμα περισσότερο οι ενδοπεριφερειακές ανισότητες μεταξύ των νησιών της και να μεγαλώσει το χάσμα μεταξύ των νησιών 2ης και 3ης ταχύτητας και  με τα 5 μεγάλα νησιά  να συνεχίσουν να έχουν υψηλό ΑΕΠ. 

Η Ευρωπαϊκή Περιφερειακή Πολιτική και άλλες Κοινοτικές πολιτικές, πρέπει όχι μόνο να αναγνωρίσουν τη νησιωτικότητα και το κόστος που απορρέει από τα πολλαπλά γεωγραφικά μειονεκτήματα των νησιωτικών περιοχών. Αλλά αυτή η αποδοχή θα πρέπει να απεικονίζεται με την ανάθεση κινήτρων αναλόγων με την ένταση των μειονεκτημάτων.

Ο τελικός σκοπός είναι να προσφερθούν σε αυτές τις περιοχές ευκαιρίες ανάπτυξης συγκρίσιμες με αυτές των υπόλοιπων ευρωπαϊκών περιοχών. Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της ΠΝΑ που απαιτούν ένα διαφοροποιημένο προγραμματικό πλαίσιο είναι τα ακόλουθα:

Το ΝΑ ανήκει στα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ. Αυτή η γεωστρατηγική τους διάσταση πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη, αφού οι θαλάσσιες περιοχές των εξωτερικών συνόρων είναι περιοχές εκτεθειμένες συχνά σε κινδύνους συμφυείς με την τοποθεσία τους: εγγύτητα σε περιοχές συγκρούσεων, παράνομη μετανάστευση, έκθεση σε θαλάσσια ρύπανση τυχαίας ή σκόπιμης προέλευσης, κτλ.  Η πολιτική συνοχής θα πρέπει να συνεισφέρει στην ασφάλεια των συνόρων της και πάνω απ’ όλα στην σταθερότητά της.

Το ΝΑ ως διάσπαρτη νησιωτική περιφέρεια απαιτεί προσαρμογή του θεσμικού πλαισίου στήριξης της αναπτυξιακής προσπάθειας. Έμφαση πρέπει να δοθεί στην πολιτική για τις Κρατικές Ενισχύσεις, στο θέμα της αντιστάθμισης του επιπλέον κόστους μεταφοράς. Αυτό το μέτρο, που σήμερα εφαρμόζεται μόνο για περιοχές με χαμηλή πυκνότητα πληθυσμού ή για υπερπόντιες περιοχές, πρέπει να επεκταθεί και σε νησιωτικές περιοχές χωρίς να προκαλέσει σημαντικές διαστρεβλώσεις – το ύψος των ενισχύσεων να είναι σε αναλογία με το κόστος.

Το ΝΑ με το μόνιμο πρόβλημα, τόσο της νησιωτικότητας, όσο και της διπλής νησιωτικότητας απαιτεί ειδική στήριξη προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι της συνοχής. Ελάχιστη συμβολή στην κατεύθυνση αυτή αποτελεί η ένταξη όλων των νησιωτικών περιφερειών στις περιφέρειες σε μετάβαση.Η ένταξη αυτή θα εξασφαλίσει περισσότερους πόρους στις Νησιωτικές Περιφέρειες. Για την αντιμετώπιση του προβλήματος της Νησιωτικότητας απαιτείται η θεσμική παροχή δυνατότητας για εξειδίκευση των Περιφερειακών Προγραμμάτων των Νησιωτικών Περιφερειών. Η επιδίωξη, εξάλλου, της Περιφέρειας για τη δημιουργία Ειδικού Κοινοτικού Προγράμματος για το Αιγαίο, αντίστοιχου με εκείνο των Παραδουναβίων Περιοχών, πρέπει να ενισχυθεί από την Κεντρική Διοίκηση της χώρας μας, το Ευρωκοινοβούλιο και τελικά την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Σχόλια   

 
ΙΡ
0 #1 ΙΡ 31-08-2012 18:29
Πρόσεξε τι είναι το όραμα σε ένα αναπτυξιακό σχέδιο.

Όραμα

Πρόκειται για μια δήλωση αυτοδέσμευσης, η οποία δεν πραγματοποιείτα ι αυτομάτως, αλλά θέτει τα βασικά χαρακτηριστικά που θα διαμορφώσουν την στρατηγική του γεωγραφικού χώρου ή του οργανισμού (σε περίπτωση επιχειρήσεων) κλπ.

Το όραμα είναι περισσότερο τέχνη, παρά επιστήμη. Απαιτεί πάθος, δέσμευση και επιμονή. Απαιτεί γνώση της συνολικής εικόνας του χώρου ή του οργανισμού για το παρόν, αλλά κυρίως προϋποθέτει ενόραση για το μέλλον. Αυτή την ενόραση δεν την έχει το σχέδιο, διότι ο Κόνσολας κάνει μια δουλειά που βαριέται, ενώ ο Μαχαιρίδης δεν έχει όραμα (ίσως το μόνο όραμα του να είναι η βουλευτική έδρα).

Το όραμα πρέπει να είναι :
 Σαφές και ενθουσιώδες, ώστε να παρακινεί πολίτες και υπαλλήλους
 Φιλόδοξο αλλά και εφικτό
 Πειστικό αλλά και με φαντασία, ώστε να συνδυάζει τον ρεαλισμό με την ενόραση
 Συνδετικός κρίκος ανάμεσα στους πολίτες και στους στρατηγικούς στόχους του γεωγραφικού χώρου ή του οργανισμού

Όραμα που δεν διαχέεται από την κορυφή της πυραμίδας στο κάθε μόριο της βάσης της, δεν είναι όραμα. Όραμα που δεν το πιστεύει η ηγεσία και δεν το έχουν ενστερνιστεί πολίτες και υπάλληλοι, απλώς δεν υφίσταται. Χωρίς δε όραμα δεν υπάρχει σκοπός αλλά απλή διαχείριση της εξουσίας.
Παράθεση
 

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση